22-9-2017 Saar en de katten

Het contact tussen Saar en de katten is een 'puntje'. Het is een keer voorgekomen dat een van de katten onbedoeld een kamer uit is gegaan terwijl Saar in de keuken was. Dat ontaarde in een kwestie: Saar ging met geluid op de kat af, de poes deed alsof ze vermoord werd. Ik lag nog op bed en geheel tegen mijn lesvisie in heb ik een lange eh!!! en een hoop gemopper er uit gegooid terwijl ik naar beneden stoof. Daar lag Saar met een onschuldige blik op haar kussen en stond de kat opgeblazen, pissed, maar fysiek ongeschonden in de vensterbank. Dit was tot nu toe het meest heftige akkefietje met de grijze kat. Zij komt alleen beneden als ze weet dat Saar buiten of in de kamer is. Helaas, heel ongezellig en hopelijk niet structureel.

Met de andere kat hebben we een opbouw. De eerste dagen gaf het zien van de zwarte kat Saar spanning. Onze tactiek was dat Paul de kat aaide en op een plek hield. Ik had Saar aan de lijn op zoveel mogelijk meters afstand. Zolang ze stil keek gaf ik haar de tijd om te observeren. Als de spanning toenam, haalde ik haar uit haar fixatie. Daarbij hielp het daar Saar liefhebber is van eten. Dat herhaalde we een paar keer, waarna ik weg liep bij de kat.
Gisteren is het Saar gelukt om los op 3 meter afstand naar de kat te kijken terwijl ze over de tafel liep. De beweging geeft nog wel spanning bij Saar (en mij), maar ze was stil. Daarvoor heb ik haar geclickt en de hemel in geprezen.
Het lukt ondertussen ook om in de werkkamer achter de computer te zitten terwijl de kat in de vensterbank ligt en Saar dat weet en kan zien. Ze kiest er zelf vaak voor om in de keuken op haar kussen te gaan liggen.

Uitgezonderd deze gekozen leermomenten, zitten de katten achter een gesloten deur. De zwarte kat is het 's avond soms zat en meldt zich dan voor de houtkachel. Na een wisselritueel van honden naar buiten en kat naar binnen, start het wenmoment.
Sjors kiest gelukkig voor een hoge stoel in de hoek van de kamer. Saar blijft aan de lijn aan de andere kant van de kamer. De eerste keer heb ik me suf geclickt op het stil kijken naar Sjors. Gisteren vroegen we ons af of Saar Sjors zag liggen. Ze kwam binnen en ging in haar mand liggen slapen! Op mijn aaien van Sjors keek ze alleen even op.
De katten nemen het ons nog niet in dank af, maar we hebben een begin en hopen dat Saar langzaam went aan de katten. Jet haar gewenning aan de katten was ook een project, maar door het gebruik van een lijntje en een bench hadden de katten bijna geen beperkingen. Het is onhandig dat Saar niet gewend is aan een bench, 30 kilo weegt en buiten ongewenste opjaagervaringen heeft opgedaan met katten.
Van Jet had ik 5 jaar geleden niet kunnen denken dat ze ooit samen ontspannen naast de kat zou slapen. Wie weet hoe Saar zich ontwikkelt in haar contact met onze katten.