Shiwa soap

Zeven jaar - blond - eenzame smeerworteleter - aanhalig - paniekogen - Marktplaats - eigenwijze diva - leergierige strijder - dromerige krullenbol - ongeleid projectiel - snelle denker - gulle knuffelbrenger - felle herderhater - poezenvriend - click: SHIWA

Nieuwsgierig geworden? Volg de Shiwa-soap! Geschreven door cursist en PA van Shiwa: Heleen Silvis. Foto's van Irene Verbeek.

Wil je een seintje krijgen wanneer er weer een nieuwe aflevering op de site staat? Stuur een bericht naar info@akili.nl.

Shiwa soap 34

Opgejaagd

Shiwa en ik staan op het platteland geregeld oog in oog met wollige, blonde starende monsters. Als ze liggen, bestaan ze niet, maar als er een hele groep stevig op vier poten staat te herkauwen en nadenkend staart naar het middelpunt van het hondenuniversum, Shiwa, is de wereld te klein.

Dus rijden wij wel eens een paar weilandenblokjes verder als er bij onze beoogde wandelplek een kudde schapen staat met de blik op het pad gericht. Zo niet vandaag. Weliswaar zien we een kudde achter in een weiland, maar het weiland is groot, de schapen liggen daar vredig, er zitten een sloot en een weg tussen en bovendien leidt ons wandelpad ons van de schapen weg. Geen wolkje aan de lucht dus.

Mis. Zodra ik de autodeur opendoe, gebeurt wat ons nog nooit is overkomen. De lijn die ik pak blijkt niet aan Shiwa vast te zitten en van de weeromstuit stuift ze de weg over, dwars door een diepe sloot met haar artroseknieën en aan de andere kant er weer uit. De schapen ver weg linksachter in het weiland kennen blijkbaar hun pappenheimers en hollen naar rechtsachter. Shiwa rent haar poten uit haar lijf, achter de kleine blonde wolbalen aan. Ik zie scenario’s voor me met bloed en een hond die een spuitje krijgt voor me terwijl ik constateer dat ik veel te laat ben als ik via de steile wallenkant door de sloot achter haar aan ga. Ik ren via de weg naar het dichtstbijzijnde hek.

Ik ben te laat. Alle schapen staan inmiddels rechtsachter in het weiland tegen een hek aan gedrukt en Shiwa stuift er hoog blaffend recht op af. Ze is een druktemaker en een blafkont, maar ze zal toch niet werkelijk een ander dier te lijf gaan? Dat kan toch niet waar zijn? Als Shiwa vlak voor de schapen staat, valt van een afstand te zien dat die toch wel heel veel groter zijn dan zij. Dat realiseren de schapen zich ook. En Shiwa ook, als de schapen zich massaal in beweging zetten, naar haar toe. Shiwa bedenkt zich geen twee keer en rent naar mij toe met de kudde achter haar aan. Ik ben inmiddels over het hek geklommen en loop rustig pratend naar voren, in een poging het tempo eruit te halen. Het werkt, sommige stoppen al om te grazen en Shiwa en de kwaadste of dapperste schapen komen naar mij toe. Shiwa schudt zich uit en een nieuwsgierig schaap mag voorzichtig aan haar ruiken. Ik prijs haar de hemel in en voordat ze kan gaan blaffen til ik haar op, over het hek, naar huis. Ik weet niet wie er ’s avonds voor het slapengaan meer schapen telt, Shiwa of ik.